Την έβλεπα να ταλαιπωρείται στον αγωνιστικό χώρο κατάλληλο για σπορά πατάτας του Βίρτσμπουργκ και τη λυπόμουν. Καλά, έτσι θα πάει να παίξει στο πρωτάθλημα; Αυτό αναρωτιόμουν.
Η ομάδα του Πελεγκρίνο Ματαράτσο πήρε με… αχ και βαχ την πρόκριση (στα πέναλτι, με 5-3) για την επόμενη φάση του Κυπέλλου, αλλά αυτό που παρουσίασε υστερούσε σε κάθε γραμμή.
Άμυνα; Μαλθακή. Μεσαία γραμμή. Αχρείαστα δαντελένια, δίχως τσαμπουκά. Επίθεση; Ο Κράμαριτς. Αυτός της απέμεινε να ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα. Και ναι, έβαλε ωραίο γκολ ο Μπίλτερ για να τη σώσει και να την οδηγήσει στα πέναλτι (2-2 στο 107’), αλλά δεν είναι φορ ο άνθρωπος. Αν περιμένει από αυτόν στα πιο δύσκολα, σώθηκε.
Τι της λείπει; Τα πάντα. Και ηγέτης στα στόπερ. Και «τσαμπουκαλεμένος» αμυντικός μέσος. Και επιθετικοί. Πολλοί επιθετικοί. Με τον… κανέναν έπαιξε στο Βίρτσμπουργκ. Απέναντι σε ομάδα τέταρτης κατηγορίας, μην το ξεχνάμε. Προσπαθεί να κινηθεί μεταγραφικά ώστε να ενισχυθεί, μόλις χθες το απόγευμα πήρε από τη Χέρτα τον Χάρις Ταμπάκοβιτς. ΟΚ, απέκτησε φορ κορυφής και προχωράει, θέλει κι άλλους.
Από το ρόστερ της αποχώρησε ο επιθετικός χαφ Γιούλιαν Γιούστφαν. Παραχωρήθηκε στη Νυρεμβέργη. Δεν τον υπολόγιζε, δανεικό τον είχε δώσει στην περασμένη σεζόν, κρίμα λέω εγώ. Δεν τον πίστεψε. Έδωσε επίσης δανεικό στην Έλβερζμπεργκ τον μεσοεπιθετικό Μουχάμεντ Νταμάρ. Καλά έκανε στην περίπτωσή του, δεν του πρόσφερε παιχνίδια.